این منم تنها منم

عرق سرد سکوت روی تنم

چنگک تفتیش فکرم میمونه توی سرم

گل فرداهام رو پر پر میبینم پشت نگاه مادرم

دل ساده.پای خسته.ذهن سوخته.

                             این منم فقط منم

                                غرق خون غرق سیاهی و دروغ شد وطنم.

                                 لشکری پر از خلا پشت سرم

                                داغ سرخ بردگی رو صورتم

                                 این منه بی وطنم . این منه پاره تنم.

                                 من عروس هجله تعصب و درد و غمم

                این منم . من آخرین حرف نگفته رو لبم.......

.

.

.

ثانبه های بی نفس عاقبت از راه میرسن

                              تو نبض یک ساعت ناب صورت مرگ رو می بوسن.

مردمک چشم کلاغ پر میشه از مترسکها

                              یه روزی این مردم پست می رن به جنگ سایه ها.

روزی که عشق معجزه ای تو دل آدمها میشه

                              روزی که لذت از گناه آسونترین دعا میشه.

.

..............بدرود........

                        ساعت هفت غروب.

رقص پائیز تو بهار

                   زردی برگ چنار

                                    آدمهای خط خطی

                                                          صورتها خاکستری.

زین اسب کدخدا

                    پشت مردم گدا

                                      رگ چشم پاسبون

                                                           رنگ سرخ آسمون.

تیک تاک ساعت مچی

                  تو گوشم با پچ پچی

                                   میگه جشن سایه هاست

                                                         عروسیه پتک سیاست.

صورتک به من نخند

                     به سیاهی دل نبند

                                          آدمها سایه شدن

                                                          تو سیاهی گم شدن.

ساز بادی بی نفس

                    مرگ ققنوس تو قفس

                                          صورتک خسته شدم

                                                            تو زمان بسته شدم.

تو هجوم سایه ها

                      دل سرد آدمها

                                      لب خیس سگ هار

                                                            گفت امید دوام بیار.

قصه مادربزرگ

             شنگول و منگول و گرگ

                                      زندگی یه قصه بود

                                                             ته گنبد کبود.

               جز سیاهی جز دروغ.

               به خدا هیچی نبود

               به خدا هیچکس نبود.!

                  ساعت هفت غروب........

زمان جلوتر از من میدود

میبیند مرا هر بار که بر میگردد؟؟

و اینک در قحطی سایه به نور کنایه می زنم در حسرت قامتی بلند.

جسمم را به کافور هدیه می کنم در تبسمی زیبا از مرگ.

وجودم در آینه انعکاس درون من است در تصویری از خودم.

زندانی کینه اعرابم.تنهائی خاک نجیبم گواه من.

باز هم خدا کابوس شیطان میبیند!!

شیطان! ! چرا سجده نکردی؟؟

چرا سجده نمی کنی؟؟

دوزخ به وسعت خلاء.بهشت به طول یک وجب.

انسان محکوم به کدام گناه است؟؟

سگ نه طوله دارد و هشت پستان.

سگ گرسنه . سگ لاغر . سگ مادر.!!

سگ به مفهوم اشک خندید.

سگ به بعد از سوال پرواز کرد.

سگ مرد!!

از سکوت ترانه ای میسازم.میخوانم در باور تنهائیم.

از نا امیدی شعری می سرایم.منویسم بر در باغ امید.

از مرگ ناله ای میسازم.میسپارم به نسیم.

و عقل را به عشق می فروشم .

پس اشک میخرم از چشم دختر همسایه.

............بدرود............

درود.

تق تق تق!!!!!!!!

درود

باز در وحشت مرگ یکنفر می خندد.

باز در شیون درد یکنفر می رقصد.

باز در سرخی خون یکنفر می غلطد.

باز در سبزی برگ یکنفر پائیز است.

قامت سرو بلند به طبر بوسه بزن.

باز در سختی سنگ یکنفر نقش رهائی انداخت.

باز در زردی چشم مادر پسری پرپر شد.

باز از پیشانی پر چین پدر دختری پرواز کرد.

بازدست باغبان گل یخ در سینیه قبرستان کاشت.

باز قابیل زمان به خدا طعنه بزن.

(تقدیم به زندانیان سیاسی)

روزگاره غریبیست نازنین و عشق و عقل و اندیشه و وجدان را

در پستوی کدام خانه نهان باید کرد؟؟؟

زمانی کشتند پیغمران را که دیوانه اند و کافرند.

اکنون می کشند مردمی را که به آن پیامبران ایمان نمی آورند.

روزگاره غریبیست نازنین.

چشممان پر ازنور.دستشان پر از سیاهی.

قلبمان پر از عشق.دستشان پر از نفرت.

وجودمان پر از سینه.دستشان پر از نیزه.

خود را در پستوی کدام خانه نهان باید کرد؟؟؟

آرام آرام به پایان شب سیاه نزدیک میشویم ولی پایان شب سیاه سیاهتر است.

زمان را در پستوی کدام خانه نهان باید کرد؟؟؟

خوشا به حال کرم که رقص مرگ میکند روی قلاب ماهیگیر.

خوشا به حال مردگان.که آرامند و آزاد.

زندگی را در پستوی کدام خانه نهان باید کرد؟؟؟

در پستوی خانه ما جز هیچ بزرگ هیچی نیست.....

بدرود.